Duygusal düzenleme, bireyin belirli hedefler doğrultusunda duygu tepkilerinin başlatılmasını, sürdürülmesini, yoğunluğunu ve ifadesini değiştirme süreçlerinin tamamını kapsar. Günlük hayatta işlev görmek, ilişki kurmak, öğrenmek, yaratıcı üretime devam etmek ve etik…
Anksiyete, tehlikeye hazırlayan kadim bir iç alarmdır; sorun, alarmın yer ve zaman ayarı bozulduğunda başlar. Modern yaşam; belirsizlik, hız, karşılaştırma ve performans baskısını artırdıkça bu alarm, sürekli çalan bir sirene…
Bağımlılık; tek başına “zayıf irade”, “ahlak sorunu” ya da “kötü alışkanlık” değildir. Biyolojik yatkınlıkların, öğrenme süreçlerinin, çevresel ipuçlarının, duygusal düzenleme güçlüklerinin ve sosyal ağların birbirine geçtiği çok katmanlı bir klinik…
Ergenlik ve genç yetişkinlik, nörobiyolojik bir büyük tadilatın tam ortasıdır: prefrontal korteks (planlama, frenleme, perspektif) geç olgunlaşırken, ödül ve tehdit devreleri (striatal ve limbik ağlar) erken ve yüksek rezonanslı çalışır.…
Duygusal denge, fırtınanın hiç kopmaması değil; koptuğunda yelkeni yırtmadan, direği kırmadan, rotayı koruyabilme kapasitesidir. İnsan biyolojisi “düz çizgi” için tasarlanmamıştır; dalgalanma, yaşamın öz ritmidir. Bu nedenle “duygularımı kontrol etmek istiyorum”…
Kriz, bireyin mevcut baş etme becerilerini aşan bir yaşantı ile karşılaşıp zamanın sıkıştığı, belirsizliğin keskinleştiği ve tehdit algısının artarak işlevselliği bozduğu sınırlı süreli bir durumdur. Bu, her zaman “büyük felaketler”…
Psikiyatrik belirtiler ve bozukluklar söz konusu olduğunda genetik, çoğu kişinin zihninde ya “kaçınılmaz yazgı” ya da “tamamen önemsiz bir ayrıntı” olarak canlanır. Oysa bilimsel tablo çok daha inceliklidir: Genetik, tek…
Depresyon ve bipolar bozukluk, klinik tabloda farklı ritimler sergiler: Depresyonda enerji, ilgi ve hazda kalıcı bir düşüş; bipolar spektrumda ise depresif dönemlerle dönüşümlü hipomani/mani ya da hızlı döngülenme epizotları. Yine…
Sanat terapisi; çizim, resim, kil, kolaj, heykel, fotoğraf, müzik, dans–hareket, drama ve şiir gibi yaratıcı süreçleri danışanın içsel yaşantısını dışsallaştırması, duygusal düzenlemeyi öğrenmesi, anlam kurması ve ilişkisel bağ kurması için…
Empati, çoğu zaman “başkasının duygusunu anlamak” şeklinde basitçe tarif edilse de, psikoterapinin kalbinde yer alan çok katmanlı bir yetkinliktir: danışanın öznel yaşantısına geçici olarak yerleşme, orada bulunabilme, bunu doğrulayıcıbir dille…